Shahrzad

2003-07-08T04:27:00.000-07:00

لادن فوت كرد...همين الآن كه دارم اينو مي نويسم فهميدم كه لاله هم مرد. مي دونستم شانسشون براي زنده موندن كمه. حتي بدتر از اون مي دونستم اگه زنده هم از زير عمل بيرون بيان ، خيلي بعيده كه اصلا هيچ آسيب جدي اي مثل فلج شدن و ... بهشون نرسه. با اين وجود مرگ لادن برام يه شوك بزرگ بود. تازه اون موقع درك كردم واقعا يعني چي كه يكي از دوقلوها زنده بمونه و ديگري كنارش نباشه. تازه فهميدم اين همه كميته هاي اخلاق پزشكي كه تشكيل شد براي چي بوده... قبل از اون روزهاي متمادي كه صرف بحث در مورد اين مي شد كه آيا واقعا حق داريم جان دو نفر رو به خطر بنداريم به نظرم بي معني مي اومد. فكر مي كردم خوب البته كه مي ارزه. اين كه به زندگي عادي برگردند ارزش همه چيز رو داره. الآن مي فهمم كه اون موقع، با وجود اين كه از ريسك خيلي بالاي اين عمل اطلاع داشتم، در پس ذهنم احتمال فوتشون رو نمي دادم. مطمئنم كه خودشون هم خيلي اميدوار بودند. به همين خاطر ديگه نمي تونم فكر كنم اين كه خودشون ريسك عمل رو پذيرفتند كافي باشه. تنها بعد فوت لادن مي شد فهميد اگر لاله زنده بمونه چي مي كشه. فراتر ار اين، ديگه جواب اين مساله رو نمي دونم: دو تا آدم- در شرايط خيلي سخت، ولي بدون اين كه در خطر مرگ باشند- 29 سال زندگي كرده اند. حق داريم براي از بين بردن اون شرايط سخت زندگيشون رو به خطر بندازيم؟

2003-06-24T03:26:00.000-07:00

اين bearshare عجب چيز ماهيه! از صبح كلي چيز ازش دانلود كردم. از جمله : Harry Potter and the order of phoenix!! واقعي واقعي!

2003-06-14T13:46:00.000-07:00

ساعت 1 صبحه . سر شب يه قهوه غليظ خوردم كه خوابو ازم گرفته. چراغ خونه روبروي پنجره اتاقم هم روشنه. يكي داره سنتور مي زنه. مرا ببوس، مرغ سحر، بهار دلنشين... كاش اونم خوابش نبره تا صبح...

ديروز كلي راجع به جلد پنجم هري پاتر، كه قراره شنبه 21 جون در آمريكا، كانادا و انگليس به بازار بياد داستان سرايي كردم. نمي دونم چه بلايي سرش اومده بود:-( كسي كتاب فروشي اي سراغ نداره كه كتاباي انگليسي بفروشند؟ دلم مي خواد متن اصليشو بخونم.

2003-06-07T10:15:00.000-07:00

باورم نمي شد بابا اين قدر پير شده باشه. داشتم آخرين عكسايي رو كه با بابا، 3-4 روز قبل از فوتش در لحظه تحويل سال انداخته بوديم نگاه مي كردم. خيلي وقت بود نرفته بودم سراغ اين عكسها... وقتي با عكساي يكي دو سال پيشش مقايسه مي كنم، تازه مي فهمم بابا چقدر شكسته شده بود. ما نمي فهميديم. حداقل من نمي فهميدم؛ يا اين كه دلم نمي خواست بفهمم. حتي وقتي اون شيمي درمانيهاي سنگين هم شروع شد من ساده گرفتمش. حتي وقتي بابا رو براي يه عمل سنگين بردند توي اتاق عمل و نيم ساعت بعد برش گردوندند، خوش خيالانه باور كردم كه همه چي خوب بوده و نيازي به عمل نبوده. وقتي مامان مي خواست بهم بفهمونه كه ديگه اميدي نيست، من هيچ كدوم از اشاره هاشو نمي گرفتم... تودنيايي كه من زندگي مي كردم، فوت پدرم تعريف شده نبود. از همه چيز اين دنياي جديد بدم مياد...
امشب بدجوري دلم گرفته. وقتي مياين اين جا براي پدرم دعا كنيد. ممنون.

2003-05-24T09:41:00.000-07:00

مصاحبه با شيوا ازسطويي. واقعا كه اين آدم ديوانه است :-)

ديوونه خونه:
اين هفته: شيوا ارسطويي
ديوانه‌اي كه فكر مي‌كند نويسنده بزرگي است
شيوا ارسطويي از مطرح‌ترين نويسندگان زن معاصر ايران است. او ديوانگي‌هاي يك نويسنده و ـ به قول خودش ـ يك زن جهان سومي را كه يكجا دارد و مشغول نوشتن رماني به نام «افيون» است كه قهرمان‌هاي آن تماماً ديوانه هستند. پس دنبال بهانه ديگري براي اين كه در «ديوونه خونه» به سراغ او برويم نگرديد.
منصور ضابطيان
Mansoor @ 40 cheragh.com
ـ شنيده‌ام شما مشغول نوشتن رماني هستيد كه همه شخصيت‌هاي آن ديوانه هستند...
اگر شما چنين چيزي شنيده‌ايد معلوم مي‌شود من خودم ديوانه‌تر هستم كه موضوع رمانم را لو داده‌ام.
ـ مگر آدم موضوع رمانش را لو بدهد، ديوانه است؟
خب، شايد بهتر باشد تا تمام نشده آدم چيزي درباره‌اش نگويد. ولي البته من نمي‌توانم اين كار را بكنم. من در مراحل مختلف رمانم را براي دوستاني كه نظرشان را قبول دارم مي‌خوانم و عقيده‌شان را مي‌پرسم.
ـ اين دوستان معمولاً‌چه كساني هستند؟
عبدالعلي عظيمي ادبيات را خيلي خوب مي‌شناسد و ايده‌هاي خلاقي به آدم مي‌دهد. قبلاً براي يونس تراكمه مي‌خواندم. او هم آشنايي خوبي با ادبيات داشت و كارهاي مرا هم خوانده بود. اوايل كه مي‌نوشتم جعفر مدرس صادقي مطالبم را مي‌خواند. او از ديگران بي‌رحم‌تر بود و خيلي رك نظرش را مي‌گفت. بعضي وقت‌ها حتي اعتماد به نفس آدم را هم مي‌گرفت. براي همين ديگر برايش نخواندم.
ـ پس شما دنبال يك نفر هستيد كه تأييدتان كند.
نه، جعفر يك جور جسارت را در كار نمي‌پذيرد و به قول خودش من از يك جايي به بعد از دست او در رفته‌ام. او خيلي ميني ماليستي كار مي‌كند و من مثل او به ميني ماليسم اعتقادي ندارم. شايد چون من يك زن هستم. زن‌ها پيچيده‌ترند و نگاهشان به دنيا متفاوت است.
ـ كدامشان ديوانه‌ترند؟
به نظر مي‌رسد زن‌ها ديوانه‌تر باشند.
ـ اوه... اوه... اين اعتراف ممكن است جامعه زنان را بر عليه شما بشوراند.
نه،‌منظور من ديوانگي به معناي جذاب آن بود. ديوانگي دلچسب و دلفريبي كه در مردان پنهان نگاه داشته مي‌شود. زنان ـ به خصوص در جهان سوم ـ مجبورند با ديوانگي جلو بيايند.
ـ اين ديوانگي جذاب كه به قول شما در زن جهان سومي هست چه نمودي دارد؟
اين ديوانگي براي مخاطب اين زن جهان سومي جذاب است. او انتظار ندارد اين زن چنين كارهايي بكند.
ـ مگر چي كار مي‌كند؟
هر كاري كه دلش بخواهد مي‌كند. آنها انتظار ندارند ما چنين كارهايي بكنيم. من در سوئد كه بودم حتي ورزش كردن من هم به عنوان يك زن جهان سومي برايشان عجيب بود. آنها خودشان امكان هر كاري را دارند اما انجام خيلي كارها به ذهنشان نمي‌رسد. من در آنجا فهميدم كه ما به خاطر عقده‌هايمان نيست كه ديوانه‌ايم، بلكه به خاطر شرايط اجتماعي خاصي كه با آن روبه‌رو هستيم ديوانه مي‌شويم. ما يك نرم اجتماعي براي زندگيمان داريم و وقتي كسي اين فرم اجتماعي را به هم بزند و برخلاف آن زندگي كند، خواه ناخواه مي‌شود به او گفت كه ديوانه است.
ـ شما به عنوان يك زن برخلاف نرم اجتماعي زندگي مي‌كنيد؟
بله.
ـ پس شما ديوانه‌ايد خانم!
من؟... خب، آره... براي اين كه من ديده‌ام در محافل معمولي كه مي‌روم آدم‌ها يك جور ديگر به من نگاه مي‌كنند.
ـ چه جوري نگاه مي‌كنند؟
مثل آدمي كه خيلي عجيب و غريب است. يعني فكر مي‌كنند چون آدم نويسنده است بايد مثل دانشمندها با او صحبت كرد. بعد ديوانگي من آنجا در نظرشان عود مي‌كند كه مي‌بينند من مثل يك زن خيلي خيلي معمولي دارم زندگي مي‌كنم. بعد وقتي به خانه من مي‌آيند از اين كه مي‌بينند من آشپزخانه‌ام مرتب است يا بلدم قورمه‌سبزي بپزم، تعجب مي‌كنند.
ـ و بعد به شما مي‌گويند ديوونه! نه؟
آره... آن موقع‌ها كه واقعاً قاطي كرده بودم و مثل نقل و نبات قرص مي‌انداختم بالا و مي‌مردم، بعد يكي مي‌آمد و نجاتم مي‌داد، مسأله خودكشي‌هايم ديگر حالتي پاروديك پيدا كرده بود و دوستانم به آن عادت كرده بودند و به نوعي برايشان مبدأ تاريخ شده بود. مثلاً مي‌گفتند فلان مهماني قبل از خودكشي دوم شيوا بود يا بعد از آن؟ يا مثلاً فلان لباس را روز خودكشي پنجم شيوا خريده‌ام. بعد ديدم چه بامزه، همه چيز مي‌تواند روزمره شود.
ـ الان روزي چند بار خودكشي مي‌كنيد؟
مدام با اين فكر زندگي مي‌كنم ولي اصلاً به جنبه تراژيك آن فكر نمي‌كنم. حتي با آخرين دوستي كه مرا نجات داد و طبق معمول مرا به بيمارستان لقمان‌الدوله برد دعوا كردم و گفتم تو حق نداري در مسائل شخصي من دخالت كني.
ـ من شنيده‌ام شما در بيمارستان لقمان‌الدوله يك اتاق اختصاصي داريد!
(مي‌خندد) اتاق ندارم ولي فكر مي‌كنم همه لقمان‌الدوله‌اي‌ها نويسنده‌اي را مي‌شناسند كه مثل سگ هفت تا جان دارد. نمي‌دانم چرا هر چي قرص مي‌خورم فايده‌اي ندارد.
ـ خب يك راه بهتر پيدا كنيد. چرا رگتان را نمي‌زنيد؟
يك بار زدم ولي خونش زود بند آمد. قرص خوردن خوبي‌اش اين است كه آدم را توي خواب خلاص مي‌كند و من بر عكس قهرمان‌هاي دنيا دوست دارم توي رختخواب بميرم.
ـ پس ترسو هم هستيد.
خب آره... ولي ترسم از اين است كه نميرم يا بد بميرم. اين هم يك جور ديوانگي است كه آدم از صبح تا شب بنشيند و به خودكشي فكر كند و وقتي دارد قرص مي‌خورد انگار دارد يك فنجان قهوه مي‌خورد.
ـ ديوانه‌ها ميني ماليست‌تر هستند؟
اتفاقاً من با عبدالعلي عظيمي اين بحث را مي‌كردم كه اصلاً ديوانگي يعني چي؟ وقتي مرا براي شوك دادن به بخش رواني مي‌بردند، بيماراني را مي‌ديدم كه به ظاهر حالشان خوب بود. مي‌آمد از من مي‌پرسيد تو چه كاره‌اي؟ و من مي‌گفتم نويسنده. او مي‌گفت من هم زبان شناسم. ده دقيقه بعد مي‌آمد و مي‌گفت من مايكل جكسونم و... و بعد ديدم كه ترس‌ها و واكنش‌ها و رفتارهاي اين آدم‌ها خيلي كليشه‌اي است. ديوانه معمولاً كسي است كه فكر مي‌كند عاقل است. دكتر من مي‌گفت تو داري آگاهانه درباره ديوانگي‌ات صحبت مي‌كني و اين ديوانگي توي كت من نمي‌رود. تو ديوانه نيستي و فقط افسرده‌اي. اين افسردگي پروسه مختلفي را مي‌گذراند تا به جنون مي‌رسد.
ـ و شما الان كجاي اين پروسه قرار داريد؟
من الان در دارالمجانين هستم. الان فكر مي‌كنم تمام جهان دارد بر مدار رمان جديد من مي‌چرخد و همه مردم عالم ديوانه‌اند. من در بخش رواني آدم‌هاي زيادي را ديدم كه فكر مي‌كردند آدم هاي بزرگي هستند. يكي‌شان فكر مي‌كرد فيلسوف بزرگي است، يك نفر فكر مي‌كرد مخترع بزرگي است. من هم فكر مي‌كنم نويسنده بزرگي هستم. شايد اين رمان بالاخره ثابت كند كه من ديوانه هستم يا نه.
ـ احتياجي به اين اثبات داريد؟
به ديگران بايد مدام ثابت كني. چون در يك همزيستي با آنها به سر مي‌بري. اين كه مدام بخواهي به آنها بگويي ديوانه‌اي يا نه، انرژي زيادي مي‌برد.
ـ رمان شما كي تمام مي‌شود؟
طبق قرارداد، آخر آذر بايد آن را به ناشر تحويل دهم.
ـ و لابد چاپ آن تا شب عيد طول مي‌كشد.
تقريباً.
ـ دوست داريد پس از عيد سال 83 نتيجه‌گيري بقيه درباره شما چه باشد، اين كه ديوانه‌ايد يا نه؟
معمولاً وقتي مي‌نويسم به اين چيزها فكر نمي‌كنم.
ـ ولي همين الان گفتيد دنبال اثبات اين مسأله‌ايد.
بيشتر مي‌خواهم تكليفم را با خودم مشخص كنم وگرنه بجز ديوانگي كه هزار چيز ديگر به آدم مي‌بندند.
ـ اگر قرار باشد به چند ديوانه دنيا مدال بدهيد، اين مدال‌ها به چه كسي مي‌رسد؟
اول به خودم مدال مي‌دهم.
ـ خودتان را فراموش كنيد.
آخر ديوانه‌ها نمي‌توانند خودشان را فراموش كنند. ولي به فروغ هم مدال مي‌دادم. به قهرمان رمان «يك زن» كه «آن دلبه» نوشته و همين طور به اولين مجسمه‌ساز زن ايران ـ كاميل كلودل ـ هم مدال مي‌دهم.
ـ‌ متشكرم. اميدوارم هر چه زودتر شفا پيدا كنيد.
نه، چنين آرزويي نكنيد. من اگر ديوانگي‌ام را از دست بدهم، همه چيزم را از دست داده‌ام.

2003-05-13T07:10:00.000-07:00

دلم گرفته... چرا امروز نمي گذره؟؟

2003-05-13T07:02:00.000-07:00

بر طبق قوانين جمهوري اسلامي ايران دسترسي به سايت Nedstats ممنوع است!!!

2003-05-05T11:40:00.000-07:00

مسابقه بزرگ وصيت نامه نويسي!
براي جوانهاي دانشجو... واقعا موندم اينا تراوشات مغزي چه آدمايي مي تونه باشه. امروز اطلاعيه اش رو تو دانشگاه ديدم. انگار بچه هاي ما کم افسرده اند ؛ بايد عوض زندگي به مرگ فکر کنند....

2003-04-30T13:18:00.000-07:00

امروز جلد اول سمک عيار رو از کتاب خونه دانشگاه گرفتم! اصلا فکر نمي کردم داشته باشند. شانسي پيداش کردم. 2-3 سال پيش خونده بودم؛ ولي دلم مي خواست بازم گير بيارمش. داستان هاي اين چنيني خيلي بامزه اند. همين سمک عيار فکر کنم يه چيزي حدود 2500 صفحه است و تازه نيمه تمام مونده! کل داستانو مي شه تو 20 صفحه خلاصه کرد. طبق معمول يه پادشاهي که تنها غصه اش تو زندگي اينه که بچه دار نمي شه. با دختر يه پادشاه ديگه ازدواج مي کنه و از قضا بلافاصله بچه دار هم مي شه. اين بچه هم حتما بايد پسر باشه. اونم چه پسري!! "چون ماه، به بالايي چون سرو و خطي سياه در گرد عارض وي پنداشتي که نقاشان عالم به قلم نقش کرده اند!" و اين پسره هم عاشق يه دختري مي شه ، "چون صدهزار نگار، با سري گرد و پيشاني پهن، زلف چون کمند و ابروان چون کمان چاچي ، دو چشم چون دو نرگس و مژه ها چون تير آرش..." ( يه صفحه فقط از اين دختره تعريف کرده! ببخشيد ديگه، بقيه اش هم سانسوريه ؛-) ) هر کي هم چنين دختري رو ببينه لابد عاشقش مي شه ديگه. هر 2 صفحه يه بار يکي از دوست دارانش مي دزدنش و هر دفعه هم پسره به کمک سمک عيار نجاتش مي ده. تا آخر داستان همينه. وقتي ديگه در مورد اينا حرفش تموم مي شه، دوباره از اول همه اين داستانا رو براي پسرشون شروع مي کنه؛-) نثر کتاب خيلي باحاله. مثلا اينو ببينيد:
"عالم غمناک شده از جامه سوگواري بيرون آمد و جامه زربفت بپوشيد و به تخت ملک برآمد. خورشيد جهان نماي به حق خدمت از گوشه فلک رخ بنمود و خرامان به خدمت عالم آمد. کمربسته بالاي سر عالم بايستاد و شعاع خويش بر عالم نثار کرد..." اين همه يعني اين که صبح شد!!

2003-04-29T11:51:00.000-07:00

عجب روزي بود امروز!!!
بدبياري پشت بدبياري. صبح ميان ترم ماشين 2 داشتم که بدون هيچ دليل معقولي خراب شد. بعد رفتم سر کنترل ديجيتال. دکتر "ح" کوييز گرفت. صبح از بس عجله کردم، جزوه مو تو خونه جا گذاشتم. نتيجه اين که کوييز هم خراب شد. اين شد دو تا. تازه خسته کوفته بايد مي رفتم ورزش. سر واليبال انگشتم برگشت. الآن تو آتل ه. (اينا رو دارم با دست راست تايپ مي کنم. خفه مي شم اگه نگم!) اين 3 تا. بعدش ديگه از بس روحيه ام خراب شده بود، راحت گذاشتم وسوسه ام کنند، عوض الکترونيک صنعتي خواجه نصير، بريم حوزه هنري، پرده پاره هيچکاک رو ببينيم.(دوستان مي دونند چقدر متقاعد کردن من براي اين که کلاسامو زمين بزنم سخته!؛-)) هيچم تا سه نشه بازي نشه درست نيست. خيلي راحت مي شه چهار هم بشه! تو ترافيک گير کرديم و عوض 4 ، 4 و 10 دقيقه رسيديم. ديگه راهمون ندادند تو!!! من ديگه داشتم آتيش مي گرفتم. تصميم گرفتيم روي روزگار رو کم کنيم و هر جور شده تا سانس ساعت 7 صبر کنيم تا فيلم نديده از دنيا نريم. از اين به بعدش خوش گذشت. رفتيم در طول اين 2-3 ساعت وقت اضافه هر چي پاساژ تو کل وليعصر بود گشتيم. کم مونده بود به سانس 7 هم نرسيم! فيلم هم جالب بود. جولي اندروز و پل نيومن ش هم خوب بود:-) ولي الانه که ديگه همين جا پشت کامپيوتر خوابم ببره....اوه! نيم ساعت طول کشيد تا اين چند خط رو بنويسم. واقعا طريقه استفاده از دست راست براي من قابل درک نيست! هي گير مي کنه به بدن!‍!

2003-04-27T10:06:00.000-07:00

به اين ميگن مرد!!!!!!!!!!!!!!

2003-04-21T09:29:00.000-07:00

تست.

2003-04-05T11:45:00.000-08:00

دنبال يه دسته کاغذ قديمي مي گشتم. هر چي توي کمد بود ريختم بيرون ، از جمله کلي سررسيد باطله که گذاشته بودم کنار تا به عنوان چرکنويس ازشون استفاده کنم. انگار هديه اي از طرف خدا بود... بي هدف يکي از سررسيدها رو باز کردم. سال 78، اواخرآذر 78... آخرين باري که بابا براي معالجه رفت آلمان... خاطرات سفرش رو توي اون نوشته بود. يه سفر 10-12 روزه. دکتر يه عمل جراحي ديگه رو صلاح ندونست و بابا سريع برگشت ايران. خيلي ها بهش اصرار کردند براي جشنهاي هزاره در آلمان بمونه، چون ديگه هيچ وقت سال 2000 نمي شه. اما بابا طاقت نداشت حتي يه روز اضافه اونجا بمونه. در آخرين صفحه، روز برگشتش به ايران نوشته: قربان امروز... حس مي گنم يه نامه طولاني از بابا گرفتم. چيزي که تازه، براي من نوشته، نه 3 سال پيش... خدايا، متشکرم.

2003-03-24T11:42:00.000-08:00

يه تولد 4 نفري (هر چند از موعد گذشته باشه) خيلي مزه مي ده. امشب به مناسبت تولد من، بهاره، هومن و روزبه رفتيم دربند. همه ما در يه بازه 15 روزه به دنيا اومديم. امروز تقريبا ميانگين روزاي تولدمون بود. يه کيک گرفتيم با شمع 84! يعني مجموع سن 4 تايي مون(ميانگين=21 ، واريانس=5/1) خيلي خوش گذشت. امسال اصلا تولدم بهم خيلي چسبيد. عوض يه روز تولد ، سه هفته تولد داشتم :-) از بيستم اسفند مه يه هديه فوق العاده هيجان انگيز از عليرضا* به دستم رسيد شروع شد، تا امشب که ديگه فکر کنم آخرشه ;-) طولاني ترين تولدي که تا به حال داشتم!

* عليرضا، بهت لينک دادم که مجبور بشي بنويسي:-)

2003-03-21T21:45:00.000-08:00

اين نوشته هودر منو خيلي به فکر فرو برد. يادم نمي ره اون روزي رو که - سالها بعد از تموم شدن جنگ، روز 31 شهريور- راديو اعلام کرد که ساعت 2 بعد از ظهر به ياد جنگ آژير قرمز رو پخش مي کنه. اون موقع برام جالب بود. يه جور تجديد خاطره دوران کودکي. سر ساعت 2 راديو را روشن کردم. اصلا نمي تونم حال بدي رو که با شنيدن آژير خطر بهم دست داد توصيف کنم. تنم مي لرزيد و بي اختياراشک می ریختم. دوران جنگ، اصلا از چيزي نمي ترسيدم. کوچکتر از اون بودم که بخوام تصور کنم چه بلاهايي ممکنه سرمون بياد. پدر و مادرم هم هيچ وقت ما رو نترسونده بودند. با ابن حال جنگ هميشه اثر خودشو مي ذاره. هودر راست مي گه: چقدر ما مظلوم بوديم...

2003-03-20T17:28:00.000-08:00

مرحبا طاير فرخ پي فرخنده پيام
خير مقدم چه خبر دوست کجا راه کدام
يا رب اين قافله را لطف ازل بدرقه باد
که ازو خصم به دام آيد و معشوقه به کام...

پيغام حافظ در اولين دقايق سال جديد بود. نيرو بخشه، نه؟ ;-)

2003-03-20T16:43:00.000-08:00

تا 10 دقيقه ديگه سال تحويل ميشه. عيدتون مبارک.

2003-03-20T00:22:00.000-08:00

جنگ شروع شد...من مي ترسم:-(

2003-03-19T21:24:00.000-08:00

delivery error: dd This user doesn't have a
yahoo.com account (shahrzadrouhani@yahoo.com)

چي شد؟؟ کي مي گه من اين ID رو ندارم؟؟ من اي ميل هامو مي خوام:-((
کسي مي دونه مشکل از کجا مي تونه باشه؟

2003-03-10T06:22:00.000-08:00

فکر کنم کانون زلزله ديشب درست زير منطقه ما بوده:-) من که بيدار بودم، ولي بقيه هم از خواب پريدند. همسايه هامون هم همه بيدار شده بودند. چراغا يکي يکي روشن شد. ولي امروز توي دانشگاه کمتر کسي رو ديدم که ديشب متوجه زلزله شده باشه...

2003-03-07T08:36:00.000-08:00

بدي امتحان بعد از ظهر وقتي معلوم مي شه که از صبح ساعت 5 بيدار باشي و همش دور خودت بچرخي و هيچ کاري هم نتوني بکني. عقربه هاي ساعت هم از جاشون تکون نخورند... ديگه ساعت 1:30 از خونه بيرون رفتم. يه لحظه بيشتر تحمل صبر کردن نداشتم.

2003-03-07T08:33:00.000-08:00

بالاخره گذشت... الآن نمي تونم بگم عالي بود يا وحشتناک. حس مي کنم مغزم آب لمبو شده. جالب ترين قسمت ماجرا محل امتحان بود. من توي سالن غذاخوري بودم. روي ميزاي ناهارخوري با يه خروار پارچ و ليوان جلوم امتحان دادم. واقعا مضحک بود.

2003-03-07T01:40:00.000-08:00

دلشوره گرفتم... چرا کنکور ما بايد بعد از ظهر باشه؟؟

2003-03-02T09:57:00.000-08:00

3 سال پيش در چنين روزهايي، کلي آدم پرشور و حال بزرگترين سمينار دانشجويي مهندسي برق رو برگزار کردند. IMSEE2000 . عجب دوراني بود. سال دوم دانشگاه به خاطر IMSEE و يکي دو تا اتفاق خوب ديگه خاطره انگيزترين و زيباترين سال تحصيلي من بود.

توضيح: دنبال من نگرديد. تو هيچ کدوم از عکسا نيستم.

2003-02-26T14:07:00.000-08:00

اين جا رو!!

ولنتاين اسلامي
محمدعلي زم، معاون فرهنگي-اجتماعي شهرداري تهران از مسوؤلان خواست تا سومين جمعه محرم هر سال(سالروز ازدواج حضرت علي(ع) و فاطمه زهرا(س)) را به نام "روز عشق و محبت" نام گذاري کنند تا جوانان نيازي به گرامي داشتن مدل غربي اين روز (ولنتاين) نداشته باشند. رئيس سابق حوزه هنري هم چنين گفته است: "ولنتاين اسلامي راه مي اندازيم تا ارزش دوستي و خانواده پايدار گردد."

2003-02-23T07:02:00.000-08:00

در کنار خطوط سيم پيام
خارج از ده دو کاج روييدند
ساليان دراز رهگذران
آن دو را چون دو دوست مي ديدند...

حاصل تفکرات سر کلاس الکترونيک صنعتيه. ياد دبستان کردم:-) کسي هست که کامل اين شعر يادش باشه؟؟ بعضي از مصراع هاشو هر چي فکر کردم يادم نيومد!

2003-02-19T21:40:00.000-08:00

هر کي حاضره اعلام کنه.

2003-02-19T21:35:00.000-08:00

سلام
فکر می کنم بعد يک ماه دور بودن سلام کردن بی مناسبت نباشه. راستش تو اين مدت هر بار خواستم بنويسم، ديدم جز از دلشوره و نگراني و ترس از يک آينده نامعلوم چيز ديگه اي براي گفتن ندارم. دوست ندارم کسي که براي اولين بار سري به اين جا مي زنه فکر کنه من آدم افسرده و عصبي اي هستم. بنابراين تصميم گرفتم تا حالم واقعا خوب نشده برنگردم. بالاخره اين دوران تموم شد. خدا رو شکر، خوب هم تموم شد. ولي اين ماه بهمن عجب ماهي بود.... . هفته ديگه کنکور فوق ليسانس دارم؛ ولي کنکور چيه که بخواد روحيه منو خراب کنه؟:-) ديگه حالم خوبه. اسفند ماه خوبيه. هميشه خوب بوده. تولد، عيد، کلاساي تق و لق...آخ جون:-) واقعا اسفند بعد بهمن هميشه لازمه:-)

2003-01-22T04:08:00.000-08:00

ديشب اصلا نخوابيدم.نمي دونم چه بلايي سرم اومده بود. صبح پا شدم اومدم دانشگاه. دنبال دو تا كار كاملا بي نتيجه. الآن هم تا ساعت 4:30 بايد اين جا علاف بمونم. اگه اين جلسه هم تشكيل نشه‌ ‍احتمالا از شدت حرص كاسه سرم مي تركه. نمي دونم اثرات بي خوابي ديشبه يا برف يا ... حالم خوش نيست. چي مي شد اگه مي شد آدم يه مدتي به ميل خودش زندگيشو در يه نقطه نگه داره؟؟

2003-01-21T07:23:00.000-08:00

لطفا هر کي پيش خدا ارج و قربي داره، امشب براي من حسابي دعا کنه... بدجوري محتاجم.

2003-01-20T10:37:00.000-08:00

ناراحتم؛ وغمگين. مگه فکر يه موقعيت هيجان انگيز نامعلوم در آينده چقدر مي تونه روي اين واقعيت که نگرانيهاي فعليت چند برابر شدند سرپوش بگذاره؟؟

2003-01-20T10:33:00.000-08:00

امروز بدترين امتحان تمام دوران تحصيلم رو دادم. بلافاصله بعدش يه خبر فوق العاده هيجان انگيز بهم رسيد. الآن حال خودم رو نمي فهمم. بايد خوشحال باشم يا غمگين؟؟؟

2003-01-13T00:09:00.000-08:00

ماست و آبليمو و LOTR: The Two Towers !

2003-01-09T22:58:00.000-08:00

کاپوچينوي اين هفته خيلي خوشمزه است! اين رو بخونيد و اينو و اين يکي.

2003-01-09T04:45:00.000-08:00

چند روز پيش توي قطار مترو، يه تبليغ تازه ديدم. نوشته بود: " خانمها در مترو حق انتخاب بیشتری دارند، چون می توانند از همه واگن ها استفاده کنند ، ولی آقایان نمي توانند سوار اولین واگن بشوند." امروز اين رو ديدم. توضيح بيشتري نمي خواد. چند وقت پيش سر بحث فمينيسم که در وبلاگ فصل اول راه افتاده بود گفتم خوشم نمياد مردها در مورد حقوق زنها بحث کنند. اون موقع يکي دو نفر من رو متهم کردند به اين که سنتي هستم و اين قبيل حرفا. اين که گفتم خوشم نمياد يکي از دلايلش همچين چيزايي بود. آخه حرف از اين مسخره تر شنيده بوديد؟؟

2003-01-05T10:43:00.000-08:00

حدوداي ساعت 7 شب، توي متروي ميرداماد، يه پسربچه 8-9 ساله پيشم ايستاده بود. خودش مي گفت کلاس سوم دبستانه. به نظرم کوجکتر مي اومد، ولي انگار خودش فکر مي کرد مرد شده. روي صندليهاي خالي نمي نشست. مي گفت اين جا مال خانمهاست. من نبايد بشينم. مي گفت خونه شون جاده خاورانه. يه کاغذ از توي جيبش درآورد که آدرس روش بود. مي گفت آبجيم نوشته تا هميشه توي جيبم باشه. يه سبد گل مصنوعي دستش بود. مي خواست بياد ميرداماد که بفروشه.مي گفت آخه طرف خودمون ازم نمي خرن. نمي دونم... يعني شب مي خواست برگرده خونه؟؟ اون قدر غرور داشت که به زحمت قبول کرد براش يه ساندويچ بگيرم. اصرار مي کرد که خودش پول نوشابه رو بده. مي گفت براي تو هم مي تونم نوشابه بخرم. اونقدر پول دارم...اين جور وقتا نمي دونم چه کار کنم. نکنه من مناعت طبع پرارزش اين بچه رو خدشه دار کرده باشم...؟؟ تا کي مي تونه بره مدرسه تا به قول خودش "با يه غلط" معلمشون هميشه بهش 20 بده؟ عاقبت بچه اي به اين معصومي از کجا سر در مياره؟؟
قرار بود کاري براشون بکنيم. نويسنده اين وبلاگ مي خواست پيش قدم بشه. براي يه کار اساسي. پس چي شد؟

2003-01-04T05:20:00.000-08:00

نمي دونم اين چه مرضيه که هميشه دم امتحانا گريبانگير من مي شه. يه کشش مقاومت ناپذير به طرف کتابخانه ام! ديروز رفته بودم سراغ "سفر شگفت انگيز 2" ، آيزاک آسيموف. فکر کنم اولين بار 13-14 سالم بود که خواندمش. مي خوام بدونم چند نفر هم سن و سال من هنوز از خواندن کتابهاي آسيموف لذت مي برند؟؟

2002-12-25T11:12:00.000-08:00

دلم ديگه داره ته مي کشه! چي کار کنم؟؟ چرا خبري نيست؟؟:-(

2002-12-25T10:50:00.000-08:00

به من بگيد آره يا نه؟؟...و نپرسيد چرا؟! فقط آره يا نه؟؟

2002-12-25T10:41:00.000-08:00

ديشب تحت تاثير يک تصميم آني تصميم گرفتم قالب وبلاگمو عوض کنم. کلي باهاش ور رفتم، ولي آخرش هم از نتيجه کار خوشم نيومد. ولي ديگه ساعت 2 صبح، چشمهامو به زور چوب کبريت بايد باز نگاه مي داشتم. از اون بدتر اين که امروز صبح فهميدم ديگه post ها لينک دائمي ندارند :-((

2002-12-24T13:07:00.000-08:00

تست قالب...

2002-12-21T13:10:00.000-08:00

راستي، يه هفته است مي خوام بگم مرکز کارآفريني شريف هم وبلاگ داره !

2002-12-21T13:04:00.000-08:00

چشمامو به زور باز نگه داشتم. از خواب دارم مي ميرم. شب يلدا هيچ وقت دلم نمياد بخوابم. ولي نه امشب که تمريناي matlab وجدانمو حسابي داره قلقلک ميده. خدايا...اين يه دقيقه اضافي امشب رو سالي بگردان! آميـــــــــــــن!

حافظ دوباره با من بر سر لطف اومده:
گفتم کيم دهان و لبت کامران کنند
گفتا به چشم، هر چه تو گويي چنان کنند...

2002-12-20T01:47:00.000-08:00

اينو ببينيد. ايده ساده اي داره؛ ولي چند دقيقه اي سر کار بودم.

2002-12-19T04:52:00.000-08:00

مدارس ابتدايي مناطق 1 تا 5 تهران به خاطر بارش برف تعطيل شد. يک هو احساس کردم مال گذشته هاي خيلي دورم...

2002-12-18T13:09:00.000-08:00

يه دوست، هفته ديگه ميره کانادا؛ براي ادامه تحصيل. امشب کنارش بوديم؛ براي خداحافظي. حالم گرفته است...

2002-12-07T04:13:00.000-08:00

از تمام راز و رمزهای عشق
جز همین سه حرف
جز همین سه حرف ساده میان تهی
چیز دیگری سرم نمی شود.

من سرم نمی شود، ولی...
راستی...
دلم که می شود !

قیصر امین پور

2002-12-04T23:42:00.000-08:00

دو نکته:

1- روز عید فطر ، اولین قسمت Lord of the rings از کانال 2 پخش می شه. حتما ببینید.
2- من کمتر از 3 ساعت دیگه امتحان دارم. برام دعا کنید!

در ضمن، عید همگی مبارک.

2002-12-04T08:45:00.000-08:00

ناگهان دیدم که دور افتاده ام از همرهانم
مانده با چشمان من دودی به جای دودمانم

ناگهان آشفت کابوسی مرا از خواب کهفی
دیدم آوخ...قرن ها راه است از من تا زمانم

ناشناسی در عبور از سرزمین بی نشانی
گرچه ویران خاکش اما آشنا با خشت جانم

ها...شناسم! این همان شهر است، شهر کودکیها
خود شکستم تک چراغ روشنش را با کمانم

می شناسم این خیابان ها و این پس کوچه ها را
بارها این دوستان بستند ره بر دشمنانم

آن بهاری باغ ها و این زمستانی بیابان
زآسمان می پرسم آخر من کجای این جهانم؟

سوز سردی می کشد شلاق و می چرخاند و من
درد را حس می کنم در بند بند استخوانم

می نشینم از زمین سرزمین بی گناهم
مشت خاکی روی زخم خون فشانم می فشانم

خیره بر خاکم که می بینم ز کرت زخم هایم
می شکوفد سرخ گل هایی شبیه دوستانم

می زنم لبخند و برمی خیزم از خاک و به این سان
می شود آغاز فصل دیگری از داستانم

محمد علی بهمنی
گاهی دلم برای خودم تنگ می شود.

2002-11-25T10:27:00.000-08:00

خيلي دلم مي خواد بدونم بين ذهن کسي که "دريا" تلاطم رو براش تداعي مي کنه و اون که دريا براش به معني آرامش ه ، چه فرقي هست...

2002-11-25T08:30:00.000-08:00

دومين فيلم از سري فيلمهاي هري پاتر،"هري پاتر و تالار اسرار"، بر خلاف فيلم اول خيلي با کتاب فرق داره. اولين فيلم با دقت و وسواس زيادي شبيه کتاب ساخته شده بود، که نتيجه اش کمي کشدار شدن فيلم بود. حالا، در تالار اسرار کارها بالعکس شده ، خيلي از ظرائف کتاب که مي توانست کمک زيادي به جذاب شدن فيلم بکنه، حذف شده. صحنه هايي که مي شد تصور کرد خيلي جالب و مهيج از آب در بيان، نااميد کننده هستند. روي هم رفته جادوي کتاب در هيچ کدام از دو تا فيلم ديده نمي شه.

2002-11-23T11:58:00.000-08:00

امروز دوستان رياضيدانم دعوتم کردند به افطاري دانشکده شون. از سال اول دانشگاه هيچ وقت رغبت نکردم در مراسم افطاري دانشکده مون شرکت کنم. يعني راستش مي ترسيدم! يادم نيست، سال اول بودم يا دوم، يک بار تصميم داشتم بمونم و موندم...ولي سر سفره افطار نرفتم. با جمع افرادي که اونجا بودند بدجوري احساس غريبگي مي کردم. جو خيلي سنگين و غير دوستانه بود. امروز اما، دوباره ياد افطاريهاي شاد راهنمايي و دبيرستان افتادم. بچه هاي رياضي خيلي سرحال و يک دستند. روابط دوستانه قشنگي بين همشون وجود داره. با استادهاشون هم رودرواسي ندارند. به هر حال، مرسي! خوش گذشت.

2002-11-18T11:28:00.000-08:00

مرسي صبا:-)

کرگدن ها هم عاشق مي شوند.

کرگدن گفت: نه، امکان ندارد. کرگدن ها نمي توانند دوست بشوند.
دم جنبانک گفت: اما پشت تو مي خارد. لاي چينهاي پوستت پر از حشره هاي ريز است. يکي بايد پشت تو را بخاراند. يکي بايد حشره هاي لاي چينهايت را بچيند.
کرگدن گفت: اما من نمي توانم با کسي دوست شوم. پوست من خيلي کلفت است. همه به من مي گويند پوست کلفت!
دم جنبانک گفت: اما دوست عزيز، دوست داشتن به قلب مربوط مي شود، نه به پوست.
کرگدن گفت: ولي من که قلب ندارم. من فقط پوست دارم.
دم جنبانک گفت: ابن که امکان ندارد. همه قلب دارند.
کرگدن گفت: کو، کجاست؟ من که قلب خود را نمي بينم!
دم جنبانک گفت: خوب، چون از قلبت استفاده نمي کني، قلبت را نمي بيني. ولي من مطمئنم که زير اين پوست کلفتت، يک قلب نازک داري.
کرگدن گفت: نه، من قلب نازک ندارم. من حتما يک قلب کلفت دارم.
دم جنبانک گفت: نه، تو حتما يک قلب نازک داري، چون به جاي اين که دم جنبانک را بترساني، به جاي اين که دهان گشاد و گنده ات را باز کني و آن را بخوري، داري با او حرف مي زني.
کرگدن گفت: خوب، اين يعني چي؟
دم جنبانک گفت: وقتي يک کرگدن پوست کلفت، يک قلب نازک دارد، يعني چي؟ يعني اين که مي تواند دوست داشته باشد. مي تواند عاشق بشود.
کرگدن گفت: اينها که مي گويي يعني چه؟
دم جنبانک گفت: يعني... بگذار روي پوست کلفت قشنگت بنشينم. بگذار...

کرگدن هيچ چي نگفت. يعني داشت دنبال يک جمله مناسب مي گشت. فکر کرد بهتر است همان جمله اولش را بگويد. اما دم جنبانک پشت کرگدن نشسته بود و داشت پشتش را مي خاراند. داشت حشره هاي ريز لاي چين هاي پوستش را بر مي داشت.
کرگدن احساس کرد چه قدر خوشش مي آيد. اما نمي دانست از چي خوشش مي آيد.
کرگدن گفت: اسم اين دوست داشتن است؟ اسم اين که من دلم مي خواهد تو روي پشت من بماني و مزاحم هاي کوچولوي پشتم را بخوري؟
دم جنبانک گفت: نه، اسم اين نياز است. من دارم به تو کمک مي کنم و تو از اين که نيازت برطرف مي شود، احساس خوبي داري. يعني احساس رضايت مي کني. اما دوست داشتن از اين هم مهم تر است.
کرگدن نفهميد که دم جنبانک چه مي گويد.

روزها گذشت... روزها و هفته ها و ماه ها و دم جنبانک هر روز مي آمد و پشت کرگدن مي نشست. هر روز پشتش را مي خاراند و هر روز حشره هاي کوچک مزاحم را از لاي پوست کلفتش بر مي داشت و کرگدن هر روز احساس خوبي داشت.
يک روز کرگدن به دم جنبانک گفت: به نظر تو اين موضوع که کرگدني از اين که دم جنبانکي پشتش را مي خاراند و حشره هاي مزاحمش را مي خورد احساس خوبي دارد، براي يک کرگدن کافي است؟
دم جنبانک گفت: نه، کافي نيست.
کرگدن گفت: درست است، کافي نيست. چون من حس مي کنم چيزهاي ديگري را هم دوست دارم. راستش من بيشتر دوست دارم تو را تماشا کنم.
دم جنبانک چرخي زد و پرواز کرد. چرخي زد و آواز خواند، جلوي چشمهاي کرگدن.
کرگدن تماشا کرد و تماشا کرد و تماشا کرد، اما سير نشد.
کرگدن مي خواست همين طور تماشا کند. کرگدن با خودش فکر کرد: اين صحنه قشنگ ترين صحنه دنياست و اين دم جنبانک قشنگ ترين دم جنبانک دنيا و او خوشبخت ترين کرگدن روي زمين. وقتي که کرگدن به اين جا رسيد احساس کرد که يک چيز نازک از چشمش افتاد.
کرگدن ترسيد و گفت: دم جنبانک، دم جنبانک عزيزم! من قلبم را ديدم. همان قلب نازکم که مي گفتي! اما قلبم از چشمم افتاد. حالا چه کار کنم؟
دم جنبانک برگشت و اشک هاي کرگدن را ديد. آمد و روي سر او نشست و گفت: غصه نخور دوست عزيز، تو يک عالم از اين قلبهاي نازک داري.
گرگدن گفت: راستي اين که کرگدني دوست دارد دم جنبانکي را تماشا کند و وقتي تماشايش مي کند، قلبش از چشمش مي افتد، يعني چه؟
دم جنبانک چرخي زد و گفت: يعني اين که کرگدن ها هم عاشق مي شوند.
کرگدن گفت: عاشق يعني چه؟
دم جنبانک گفت: يعني کسي که قلبش از چشمهايش مي چکد.
کرگدن باز هم منظور دم جنبانک را نفهميد، اما دوست داشت دم جنبانک باز حرف بزند. باز پرواز کند و او باز هم تماشايش کند و باز قلبش از چشمهايش بيفتد.

کرگدن فکر کرد اگر قلبش همين طور از چشم هايش بريزد، يک روز حتما قلبش تمام مي شود. آن وقت لبخند زد و با خودش گفت: من که اصلا قلب نداشتم. حالا که دم جنبانک به من قلب داد، چه عيبي دارد؟ بگذار تمام قلبم را براي او بريزم.

2002-11-16T07:32:00.000-08:00

"کفن هاتون رو از الآن بخريد، صواب داره." "انسان بايد براي مرگ اشتياق داشته باشه." اينا افاضات استاد محترم(!) معارف خواهرمه. هر جلسه يه مشت حرف اين مدلي رو به خورد 30-40 تا دختر 18-19 ساله ميده. شانس آورده من توي کلاسش نيستم.

2002-11-15T11:51:00.000-08:00

خيلي بامزه است. تا پريروز معمولا منتظر اي ميل از طرف يک نفر بودم، از ديروز شدن دو نفر، ولي اين دو نفر به طرز عجيبي با هم سنکرون شدند! با وجود دقيقا يک نصف روز اختلاف ساعت، هر بار که ميل باکسمو به اميد داشتن اي ميل از يکيشون باز مي کنم خبري نيست تا اين که يهو از طرف هر دوشون با هم خبر برسه ! الآن داشتم نگاه مي کردم،اختلاف زماني اي ميل آخري که از هر کدومشون گرفتم، در حدود ثانيه است :-) فکر کنم اين وسط يه تباني اي صورت گرفته ؛-) بابا ، من دوست دارم خوشيهاي کوچک زندگي در طول روز پخش بشه :-))

2002-11-15T11:17:00.000-08:00

امروز يه خطر جدي مرگ رو پشت سر گذاشتم. تا حالا حس نکرده بودم آدم اينقدر راحت مي تونه بميره. تا مدتها بعدش گيج و منگ بودم. براي افطار مهمون داشتيم. حدود ساعت 2 بعد از ظهر براي خريد از خونه اومدم بيرون. خيابان پاسداران خيلي خلوت بود. هر از گاهي يه ماشين با سرعت بالا رد مي شد. خريد کردم و وقتي مي خواستم از خيابون بگذرم؛ ناخودآگاه عوض اين که سمت چپ رو ببينم، نگاهم کشيده شد به سمت راست خيابون. يه پيکان داشت در جهت برعکس رانندگي مي کرد. منم حواسم کاملا پرت بود. اصلا نفهميدم اون داره برعکس مياد، ديدم با من خيلي فاصله داره و رفتم توي خيابون. يهو به خودم اومدم و فهميدم اشتباه کردم. بعدش اونقدر سريع شد که واقعا خودم هم نفهميدم چي شد. تا به خودم اومدم ديدم به وسط خيابون رسيدم و يه ماشين با سرعت نور از چند ميليمتري من گذشته. اصلا ديگه نمي تونستم قدم از قدم بردارم. همون جا ايستاده بودم و مي لرزيدم. تجربه بدي بود، ولي فکر نمي کردم اين قدر به زندگي دلبسته باشم. يه چيزايي رو براي خودم جا انداخت...

2002-11-14T06:45:00.000-08:00

هوررررا! بالاخره درست شد:-) رامين، حسابا رو نگه مي داري بدونم چند تا ،تا حالا بدهکارم؟؛-)

2002-11-13T10:22:00.000-08:00

Shahrzad, you are a Visual Mathematician.

Did you know?

60% of Visual Mathematicians wait for the otherperson to make the first move on a date.

Find out how your intellectual type affects your social life. It could change your life...

Your Personalized IQ Report is available now! It could change your life!

:-)) اين اي ميلي بود که از طرف همون سايت emode.com برام فرستاده شده . من حوصله junk mail ندارم، به خاطر همين اونجا يکي از اون آدرساي قديمي و به درد نخورم رو که ماهي يه بار هم چک نمي کنم دادم. الآن اينو ديدم. معلوم مي شه در مقصود نهايي يک کم اشتباه شده...؛-)

2002-11-12T09:12:00.000-08:00

روزنامه شريف امروز به مناسبت اولين سال تولد وبلاگ، دو صفحه رو اختصاص داده بود به معرفي وبلاگهاي شريف (1-2). بعضي از اين وبلاگ ها رو نمي شناختم و 2-3 تاش بعضي ها رو به شدت کنجکاو کرده که نويسنده هاشو شناسايي کنند:-) فقط اين که کسي که اين مطلب رو نوشته احتمالا خودش وبلاگ خوان حرفه اي نيست! چون برام خيلي عجيب بود که در مورد بعضي ها انقدر کم مي دونه، و ديگه اين که وقتي مي خواسته مطلب رو بنويسه، فقط هر صفحه رو باز کرده و يه نگاه از بالا تا پايينش انداخته، بدون اين که حتي يه جمله از اون رو بخونه. کلي از وبلاگها رو هم جا انداخته. حالا اين دفعه مي بخشيم، ولي تکرار نشه :-)

2002-11-12T08:30:00.000-08:00

دکتر کامران وفا، استاد فيزيک دانشگاه هاروارد، امروز اومده بود دانشگاه ما. يه سخنراني علمي در زمينه نظريه ريسمان داشت. هيچ ربطي به برق نداره، ولي من رفتم، چون يه جورايي ازم دعوت رسمي کرده بودند:-) چيز زيادي هم نفهميدم جز اين که اين دکتر وفا واقعا کارش درسته! گرچه الآن 10 ساله که مي شناسمش (دورادور) و مي دونستم آدم مهميه. ولي نه ديگه اين قدر! فقط يک اطلاعيه خيلي کوچک، کنار در فرعي دانشکده فيزيک درباره سخنراني زده بودند، ولي فکر کنم حتي يه دونه فيزيکي هم يافت نمي شد که توي جلسه شرکت نکرده باشه. سالن آمفي تئاتر دانشکده فيزيک، بدون اغراق حتي براي يک نفر ايستاده ديگه هم جا نداشت.
فيزيکيها احتمالا فقط موضوع بحث براشون جالب بود، ولي من که چيز زيادي از موضوع نمي فهميدم از نکات ديگه اي بيشتر خوشم اومد. مثلا اين که بعد از اين همه سال دوري از ايران، دکتر وفا حتي يه ذره لهجه انگليسي هم نداشت، يا اين که به شدت تلاش مي کرد حتي يه دونه عدد رو به انگليسي ننويسه. کلا از شخصيتش خيلي خوشم اومد. جمعه مي رم ببينمش. قبلا فکر مي کردم حوصله شو ندارم، ولي اگه نرم احتمالا امکان آشنايي با آدم جالبي رو از دست مي دم.

2002-11-08T10:41:00.000-08:00

يکي لطفا به من بگه با اين فونتهاي بهم ريخته چه کار کنم؟؟:-(

2002-11-05T10:18:00.000-08:00

Memo from God

...If life happens to deliver a situation to you that you cannot handle, do not
attempt to resolve it. Kindly put it in the SFGTD (something for God to do)
box. All situations will be resolved, but in My time, not yours.

Once the matter is placed into the box, do not hold onto it by worrying
about it. Instead, focus on all the wonderful things that are present in
your life now...

2002-11-05T09:38:00.000-08:00

هاه ! يه تست IQ از اينجا پيدا کردم. نتيجه اش شد 136 ! فکر کنم اينا مراجعه کنندگان به سايتشون رو يک کم زياده از حد تحويل مي گيرند تا مردم فکر کنند نکنه نابغه هستند و کشف نشدند، بلکه براي گرفتن اطلاعات بيشتر براشون پول بفرستند :-)
من کلا زياد نمي رم سراغ اين تست ها. چون بدجوري وسوسه کننده اند. يه وقت مي بينم کارت اينترنتم تموم شد و هنوز 7-8-10 تا تست بازشده مونده. عين همين امروز که تا بفهمم هنرپيشه مورد علاقه ام Mel Gibson هست يه کارت از کفم رفت !

2002-10-29T13:39:00.000-08:00

اين حال من بي توست
بغض غزلي بي لب
افتاده ترين خورشيد
زير سم اسب شب.

اين حال من بي توست
دلداده تر از فرهاد
شوريده تر از مجنون
حسرت به دلي در باد.

پيدا شو که مي ترسم
از بستر بي قصه
پيدا شده نفس برده
مي ترسه ازت غصه.

بي وقفه ترين عاشق
موندم که تو پيدا شي
بي تو همه چي تلخه
بايد که تو هم باشي...

عجب صدايي داره عليرضا عصار. ديگه چي مي شه گفت؟ کدوم صداي ديگه اي اين قدرت رو داره که در عرض 2 ساعت تو رو وادار کنه باهاش بري به اون همه دنياهايي که ازشون مي گه. باهاش بخندي ، گريه کني، بري آسمون، برگردي روي زمين...

نمي دونم چرا اين قدر از "خيال نکن" لذت مي برم. يعني راستش، چرا، فکر کنم بدونم. منتها دليلش يک کمي بد خواهانه است. اولش يک کم توضيح مي خواد:
آدما از نظر من دو دسته اند. عده اي برام خيلي بي تفاوت هستند. در برخورد اول اين آدما هيچ احساسي در من القا نمي کنند. ممکنه در برخوردهاي بيشتر و طولاني تر ازشون خوشم بياد يا نياد. ولي از همون اول مي دونم اينا قرار نيست هيچ نقشي در زندگي من بازي کنند.
دسته دوم رو خيلي زود مي شناسم. اولين برخورد من با اونا، مي خواد رودررو باشه يا هر جور ديگه، کاملا احساسيه. احساسات خيلي قوي از نوع مثبت يا منفي. اين آدما به طرز عجيبي در حافظه م مي مونند. گرچه ممکنه اون برخورد اولين و آخرين برخوردم باهاشون باشه.
چند سال پيش يکي از همين آدما رو توي عروسي پسر عموم ديدم. دختري بود از دوستاي عروس. من حتي باهاش هم کلام هم نشدم. ولي به شدت احساس بدي نسبت بهش پيدا کردم. به شدت به من انرژي منفي مي داد. دليلش رو اصلا نمي دونم.
چند وقت پيش يک شب با عمو و زن عموم داشتم مي رفتم جايي. نوار عصار توي ضبط ماشين بود. يهو زن عموم برگشت گفت عصار يه مدتي عاشق همون دختر بوده. وقتي که عصار خواننده معروفي نبوده و اين دختره هم اصلا تحويلش نمي گرفته. مي دونم بدجنسيه ، ولي دست خودم نيست . هر بار "خيال نکن" عصار رو مي شنوم دلم مي خواد فکر کنم طرف خطابش همين دختره ست. نمي دونم چرا همش فکر مي کنم اين دختر حقشه يکي بهش بگه:
خيال نگن نباشي
بدون تو مي ميرم
گفته بودم عاشقم
حرفمو پس مي گيرم!!

فکر نکنيد خيلي بدجنسم ها. اعتراف کردن بهش خيلي سخت بود.
راستي من ديشب دو نفر ديگه از دسته دوم رو پيدا کردم. منتها اين بار از نوع "ارواح آشنا" :-) پرستو و پرشنگ از اون آدمايي نيستند که آشنا شدن باهاشون فقط يه اتفاق ساده باشه!

2002-10-14T08:32:00.000-07:00

خيلي وقت پيش، يکي از دوستام تست زير رو برام فرستاد. من که خيلي شگفت زده شدم. حتما بخونيدش ببينيد شما هم به همون نتيجه اي که من رسيدم مي رسيد... فقط آروم آروم برين پايين.

2002-10-14T02:11:00.000-07:00

Are you normal?

Have you ever wondered if your mind is normal or different??

Well, do this little mind exercise and find out at the end!! Free will or synaptic wiring? You be the judge. Check out the following exercise, guaranteed raise an eyebrow. There's no trick or surprise. Just follow these instructions, and answer the questions one at a time and as quickly as you can. Again, as quickly as you can but don't advance until you've done each? of them...really.

Now, scroll down (but not too fast, you might miss something)

What is:

1+5
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
2+4
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
3+3
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
4+2
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
5+1
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Now repeat saying the number 6 to yourself as fast as you can for 15 seconds. Then scroll down.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
QUICK!!! THINK OF A VEGETABLE! Then arrow down.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Keep going.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
You're thinking of a carrot, right?

If not, you're among the 2% of the population whose minds are different enough to think of something else.? 98% of people will answer with carrot when given this exercise. Freaky, huh? Keep this message going. Forward it to people you know and see if they can see if they are usual or not.

2002-10-10T13:35:00.000-07:00

اونقدر ننوشتم و ننوشتم که ديگه خودم هم روم نمي شه وبلاگ خودمو نگاه کنم. يه علتش اين بود که دفعه قبلي که اومدم سراغ نوشتن ، يه متن بلند و بالا درباره فکرايي که اين روزا توي سرمه نوشتم . ولي تازه وقتي پستش کردم فهميدم که يونيکد نيست. تا مدتها ديه دست و دلم به نوشتن نمي رفت.
الان هم به شدت خوابم مياد، ولي بايد مي گفتم وبلاگمو ول نکردم. هر روز داشتم مينداختمش به فردا.

2002-09-19T11:55:00.000-07:00

شما به دست خوب و پاي سبک و اين جور حرفا اعتقاد داريد؟ جواب خود من هيچ وقت بله يا نخير نيست. چون نه واقعا اعتقاد دارم و نه مي تونم ردش کنم. به نظرم هر جور به يه آدم نگاه کني ، همون چيزايي رو که انتظار داري مي بيني. ولي اعتقاد مردم به اين مساله برام خيلي جالبه. مادربزرگم تعريف مي کنه يه فالوده فروش نزديک خونشون توي قم مغازه داشته. اين آقا از وقتي پدر من 5-6 ساله بوده ، هر روز صبح زود ميومده دم در خونه پدربزرگم و بابا رو از خواب بيدار مي کرده و يک 1 قروني مي داده دست بابا که دوباره بابا بهش برگردونه و به هيچ وجه هم حاضر نبوده قبل از اين که پول از دست پدرم بگيره فالوده بفروشه و به اصطلاح از دست کس ديگه اي دشت کنه. البته به پاداش اين صبح زود بيدار کردن هم روزي 1 دونه فالوده مجاني ، سهميه بابا در نظر گرفته بوده :-)
اين شد که ديگه همه در خانواده ما به اين که دست پدرم خوبه اعتقاد پيدا کردند. من بارها و بارها يادم مياد که هر کسي از نزديکانمون کيف پول نو مي خريد ، دست بهش نمي زد تا بابام بياد و پول توش بذاره يا همه به عيدي گرفتن از پدرم خيلي اعتقاد داشتند...
جالب اين جاست که خودمون هم چنين حالتي رو مي ديديم. مثلا هر وقت با بابا مي رفتيم يه فروشگاه يا يه رستوران خلوت ، در عرض 1-2 دقيقه به شدت شلوغ مي شد. خيلي از کساني که زياد ازشون خريد مي کرديم هم کاملا متوجه اين موضوع مي شدند. چند سال پيش 2-3 سال متوالي تابستونا مي رفتيم نوشهر ، يه هتلي که روبروش يه رستوران بود. غذاش بد نبود. تقريبا هميشه مي رفتيم اونجا. قشنگ يادمه روز اولي که رفتيم اونجا پرنده پر نمي زد. ولي تا ما نشستيم يهو غلغله شد. تا جايي که رستوران به اون بزرگي ديگه جا نداشت. 1-2 بار ديگه که اين اتفاق تکرار شد ، صاحب رستوران خودش هم باورش شد. خيلي بامزه بود ، تا مي رفتيم اونجا ، گل از گلش مي شکفت. فوري دستور مي داد روي ميزمون رو تا جايي که جا داشت با انواع و اقسام مخلفات پر کنند. هر چي ما غذا سفارش مي داديم ، خودش هم باز برامون غذاي اضافه سفارش مي داد و پولش رو هم نمي گرفت ، فقط به خاطر اين که هميشه بريم اونجا غذا بخوريم. نکته جالبش اينه که سال بعدش که دوباره رفتيم نوشهر ، طرف تا بابام رو ديد فوري شناخت . کلي هم تحويل گرفت. خودش مي گفت قدم شما براي من خيلي سبکه.
هنوز هم مي گم ، اعتقادي به خوش قدمي و پاي سبک و اين جور چيزا ندارم. منتها به پدرم خيلي اعتقاد داشتم. هميشه فکر مي کنم بابا همراه چيزايي که به افراد مي داد ، يه جور انرژي هم بهشون مي بخشيد. صبح روزي که مي خواستم برم کنکور بدم ، دم آخر بابا يه ژتون فلزي از تو جيبش در آورد و بهم داد. با خنده بهم گفت : اين سکه شانس تو ه. با خودت ببرش. گذاشتم توي جيبم. سر امتحان هر وقت لمسش مي کردم ، انرژي اي رو که وجودم رو پر مي کرد حس مي کردم. همين الآن توي دستمه. جالبه که روي سکه شانسم نوشته شده 56. دقيقا همون رتبه کنکورم !
خيليها مي گن مادرم هم اين خصوصيت رو داره. يعني دستش سبکه. اصلا چي شد اين فکرا اومد توي ذهنم؟ سر کوچه ما يه سوپرمارکت هست که معمولا خيلي خلوته. کوچک هم هست. امروز ظهر از دانشگاه برمي گشتم خونه. از جلوي اين مغازه رد شدم. ديدم خيلي غير طبيعي شلوغه. بي اختيار به ذهنم رسيد که حتما مامانم اون تو هست و...بود !!!

2002-09-17T11:35:00.000-07:00

. يه آقايي براي من اي ميل زده و خواسته فرم زير رو که به درد پايان نامه ش مي خوره توي وبلاگ بذارم که افراد ديگه اي هم اونو ببينند و اگه دلشون خواست جواب بدن. از اونجا که من از انواع و اقسام نظرخواهي خيلي خوشم مياد و در ضمن يه برنامه آينده اين مدلي هم دارم ، فرم رو اين پايين گذاشتم. جواب بدين ، ثواب داره :-)

سلام - من دانشجوي ارشد رشته مديريت بازرگاني دانشگاه آزاد - اگر خدا بخواهد ترم آخر - هستم .موضوع پايان نامه من در مورد استفاده هاي تجاري از اينترنت در ارتباط با بيمه براي يكي از شركتهاي بيمه در ايران است .در اين رابطه من احتياج به نمونه گيري دارم - آن هم از كاربرهاي اينترنت كه استفاده هاي مختلفي از اينترنت كرده باشند. و به نظرم رسيد كه كساني كه از وب لاگها استفاده مي كنند اين خصوصيت را دارند.
ممنون خواهم شد اگر به آدرس من ايميل بزنيد و به اين سوال ها جواب بدهيد :
nima_akhbary@yahoo.com

( قبلا از نويسنده ابن وب لاگ كه اجازه دادند من اين نوشته را در وب لاگ شان بگذارم تشكر مي كنم )

1- مي دانيد كه كارهاي دانشگاهي معمولا يك سري كارهاي آمارگيري دارد و بايد خصوصيات افرادي كه جواب مي دهند را دسته بندي كرد.
لطفا مشخصات كلي خود را هرطور كه مايليد برايم بنويسيد مثلا :

- مجرد يا متاهل بودن

- سن ( اگر دقيق برايتان امكان ندارد تقريبي يا در چه حدودي )

- جنسيت ( زن - مرد )

- اينكه خودتان درامد داريد يا تحت تكفل هستيد

- تعداد اعضاي خانواده

- اينكه چه مدت از اينترنت استفاده مي كنيد و چه مدت است با اينترنت كار مي كنيد

- اينكه چند نفر در خانواده شما از اينترنت استفاده مي كنند

- اينكه در ايران هستيد يا در خارج از ايران

- ميزان تحصيلات

- كامپيوتر در منزل فقط جهت استفاده شماست ؟

يا چند نفر از آن استفاده مي كنند ؟

- لطفا هر معلوماتي كه فكر مي كنيد به اين موضوع مربوط است و از نظر شما محرمانه نيست را برايم بنويسيد

2- آيا تابحال بوسيله اينترنت خريد و فروش انجام داده ايد ؟ اگر بلي لطفا توضيح دهيد

3- در بين اعضاي خانواده چه نوع بيمه هايي استفاده مي كنيد و از كدام شركتهاي بيمه ؟ لطفا در مورد نوع بيمه ها توضيح دهيد .

4- اگر افراد بتوانند از راه اينترنت خود را بيمه كنند آيا شما هم با اينترنت اين كار را مي كنيد ؟ فكر مي كنيد اگر چنين موردي پيش بيايد چه مسائلي مطرح مي شوند ؟ چه موانعي وجود دارد ؟ آيا شما مراجعه به دفاتر بيمه را ترجيح مي دهيد ؟ يا استفاده از سايت اينترنت را ؟ لطفا دليل خود را بيان كنيد.

5- در ارتباط با بيمه چه مسائلي در مورد خانواده تان و يا خود شما وجود داشته است كه احتمال مي دهيد با توجه به آنها بتوان از سايت اينترنتي شركت بيمه در ايران استفاده مفيدتري نمود ؟

در خاتمه از همكاري شما جهت ارسال ايميل به من تشكر مي كنم و از اينكه وقتتان را گرفته ام پوزش مي خواهم

با تشكر نيما
Nima_akhbary@yahoo.com

2002-09-10T10:13:00.000-07:00

اين جا حسابي گرد و خاک گرفته. يه مدت که دست و دل خودم به نوشتن نمي رفت. بعد هم رفتم شيراز. حالا هم که کارآموزيم داره تموم مي شه و من هنوز نه مدارمو کامل مونتاژ کردم ، نه نرم افزارش کامله و نه گرازش درست حسابي نوشتم ! هفته ديگه ترم جديد شروع مي شه. حالا من به هر کي بگم من امسال تابستون نداشتم ، مي گه اين همه مسافرت رفتي. ولي جدي حسرت يه خواب راحت توي اين تابستون به دلم مونده. حتي مسافرت هامون هم همش بدو بدو بود. صبح ساعت 6 از رخت خواب بکشنت بيرون و شب ساعت 1-2 ديگه بيهوش بشي. آخراش ديگه مي گفتم کي مي شه بيام تهران يه ذره بخوابم. خواب...خواب... واي بدجوري حسرت به دل موندم! ديروز صبح با مسوؤل کارآموزيم صحبت مي کردم. گفتم دوشنبه کلاسام شروع مي شه. نه گذاشت و نه برداشت ، گفت پس تا يکشنبه اينجا هستيد ديگه !!! :-((( بسه ديگه . داره گريه م مي گيره :-((

2002-09-10T09:51:00.000-07:00

حافظ:
اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را
به خال هندويش بخشم سمرقند و بخارا را

صائب تبريزي:
اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را
به خال هندويش بخشم سر و دست و تن و پا را
هر آن کس چيز مي بخشد ز مال خويش مي بخشد
نه چون حافظ که مي بخشد سمرقند و بخارا را

شهريار:
اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را
به خال هندويش بخشم تمام روح اجزا را
هر آن کس چيز مي بخشد ز مال خويش مي بخشد
نه چون صائب که مي بخشد سر و دست و تن و پا را
سر و دست و تن و پا را به خاک گور مي بخشند
نه بر آن ترک شيرازي که برده جمله دلها را

هر شاعري در مقايسه با حافظ به نظرم عامي مياد. بزرگترين و قشنگ ترين دروغو اون گفته. دروغ هاي بقيه به دل نمي شينه.

2002-08-24T10:23:00.000-07:00

رفته بودم کلاردشت. فقط برای دو روز. من از مسافرت طولانی خوشم نمياد. ولی اين دفعه فرق داشت. بدجوری دلم می خواست روزا کش پيدا کنه. هيچ جای شمال به قشنگی کلاردشت نيست.
تعدادمون خيلی زياد بود. همه همبازيهای دوران کودکی منم بودند. يه زمانی همه مون مهرشهر زندگی می کرديم. کلی بچه هم سن وسال بوديم که عشقمون اين بود که دور هم جمع بشيم و سر اون دو تا دونه تابی که "دايی جلال" توی باغ برامون بسته بود دعوا کنيم.
بعد از اون هر وقت می ديدمشون احساس غريبگی می کردم. نمی دونم چرا. اِين بار اما فرق داشت. دوباره بچه شديم. وسطی، استپ هوايی... حساب زمان و مکان از دستمون در رفته بود. آخه اونجا خيلی شبيه مهرشهر بود. يه زمين چمن خيلی وسيع داشتيم که جون می داد برای اين جور بازيا.
فکر کنم همه ما يه جورايی حسرت اون روزايی رو می خوريم که مهرشهر بوديم. همش حرف از خاطرات اون جا بود. خاطرات خوب، بد و البته هولناک! تا عمر دارم يادم نمی ره اون روزی رو که جماعت پسرا بدجنسيشون گل کرده بود و من و دخترعموم رو توی يه اتاق دربسته گير انداخته بودند و با يه سوسک هيولا ما دو تا رو تا سرحد مرگ پيش بردن! مدتها طول کشيد تا دوباره تونستم دلمو باهاشون صاف کنم. به خصوص که ژست همِيشگی ما رو که بدجوری سعی می کرديم جلوی اينا کم نياريم در هم شکسته بودند :-) کيوان تعريف می کرد عجيب ترين صحنه ای که در خاطرش مونده ، وقتی بوده که من خِيلی خونسرد و بی تفاوت يه سگ گرگی بزرگ رو که خودشون هم ازش فرار می کردن رد کردم. هاهاها. خودم يادم نمياد ، ولی همين می رسونه که تا چه حد می خواستم خودمو جلوی اينا حفظ کنم. چون اون موقع بدجوری از سگ می ترسيدم.
دفعه بعد که ببينمشون باز همون احساس غريبگی مياد سراغم. می دونم...

2002-08-17T11:47:00.000-07:00

بالاخره نتونستم در برابر هواي نفس مقاومت کنم ! رفتم و سيندرلا 2 رو خريدم. اصلا هم خوشم نيومد :-( حيف اون سيندرلاي محبوب من نبود که اين شکليش کردند؟:-((

2002-08-17T11:40:00.000-07:00

آخی ، صبا يه جوجه اردک کوچولو آورده ، گذاشته کنار استخر پژوهشگاه. طفلي اونقدر دست و پا چلفتيه که حتي نمي تونه درست راه بره. موقع راه رفتن پاهاش گير مي کنه به هم ، مي خوره زمين. وقتي هم که مي گذاريش توي آب ، عين اين بچه ترسوهايي که تازه مي خوان شنا ياد بگيرند ، تندي خودشو مي رسونه به يه لبه و سعي مي کنه خودشو بکشه بالا و نمي تونه. نمي دونم مرغابيهاي اونجا هم چه بلايي سرش آوردند که عين چي ازشون مي ترسه. ما که هر کاري کرديم يکيشون به فرزندي قبولش کنه نشد :-) طفلي صبا رو مامان خودش مي دونه. اون روز که تا اومديم از پيشش بريم ، به هزار زحمت خودشو از آب کشيد بيرون و با همون پاي چلاقش دويد دنبالمون. دل آدم براش کباب مي شه با اون طرز راه رفتنش...

2002-08-13T09:14:00.000-07:00

مهموني تموم شده بود. داشتيم خونه رو جمع و جور مي کرديم. بابا اومد. نشست روي کاناپه . به مامان گفتم: نگاه کن ، باباست ! کفت : نه ؛ اشتباه مي کني. دويدم طرفش. گفتم چرا ، خود باباست. فقط يک کم تغيير کرده. صورتش پر خنده بود. رفتم توي بغلش: نه بابا، اصلا هم تغيير نکردي. فقط از دور به نظرم اومد. سفت بغلم کرده بود و مي خنديد. گفت که خيلي خوشحاله. که اوضاع هر روز بهتر مي شه. گفت به من خيلي خوش مي گذره. گفتم بابا ، نميشه ما رو هم ببري؟ گفت حرفشو نزن. الآن هم اومدم که يه خبر خوش بهتون بدم... اما من چشمام رو باز کردم. نفهميدم بابا چي مي خواست بگه. بيدار شدم. اما هنوزم بابا کنارم بود. داغي دستاشو هنوز حس مي کردم. تا صبح نشسته بود کنارم. ولي من دلم مي خواست ببينمش. چرا ديگه خوابم نمي برد؟ امشب زود مي خوابم بابا. زود بيا. منتظرتم.

2002-08-13T09:02:00.000-07:00

خوبه ، مثل اين که هيچ نوع مرضي ندارم :-)

Disorder	Rating
Paranoid:	Low
Schizoid:	Low
Schizotypal:	Low
Antisocial:	Low
Borderline:	Low
Histrionic:	Low
Narcissistic:	Low
Avoidant:	Low
Dependent:	Low
Obsessive-Compulsive:	Low
-- Click Here To Take The Test --

2002-08-06T10:21:00.000-07:00

در 24 ساعت گذشته نمی دونم چه بلايی سر وبلاگم اومده بود که template ش داغون شده بود. خودش هم حالش خوب شد! فعلا اينو ببينيد. امروز صبح توی کامپيوتر اتاقم توی پژوهشگاه پيداش کردم. قابل توجه کساني که مي خوان به IEEE مقاله بدن :-)

2002-08-06T05:00:00.000-07:00

test

2002-08-05T11:43:00.000-07:00

همممم ، به نظر شما اين چه جوري اين قدر حجمش کم شده؟؟ (64Kb)

2002-08-04T10:46:00.000-07:00

يکي اومده به اسم من توي Yahoo براي خودم اي ميل گرفته ؛ آدرس confirmation رو هم يکي از آدرساي مال عهد دقيانوس خودم قرار داده ! لطف داريد ؛ ولي من همين يکي دو تا آدرس ياهو رو هم که اکتيو نگه داشتم به زور چک مي کنم. درک نمي کنم چه هدفي ممکنه پشت اين کار باشه ! به هر حال پاکش کردم.

2002-08-03T13:21:00.000-07:00

اين هم مثل اين که بايد من باشم !

Take the What High School
Stereotype Are You? quiz, by Angel.

2002-08-03T13:19:00.000-07:00

اين تست قراره يه جواب کاملا به درد نخور بده !

2002-08-03T10:23:00.000-07:00

از من اگه بپرسن مي گم جالب ترين سايت دنيا Nedstat ه. بامزه ترين اطلاعات رو هميشه تو اين سايت پيدا کزدم:-)

2002-08-03T10:12:00.000-07:00

توي کيش دنبال يه چيزي مي گشتيم که بهمون گفتند فقط توي بازار عربا پيدا مي شه. اين شد که رفتيم اونجا و چون اولين جايي توي کيش بود که بفهمي نفهمي قيمتاش يک کم ارزون تر از تهران بود ، ذوق زده شديم و کلي خريد کرديم. الآن ديگه ايمان پيدا کردم که هيچ کدوم از چيزايي که از اونجا خريديم قرار نيست به ما وفا کنه. اول که نوبت لامپاي کم مصرف بود. يکيش که تا اومديم وصلش کنيم شکست. يکي ديگه هم تا خواستيم سفتش کنيم از جا در اومد. بعد هم اين قوطي کرم نازنين من (که از همونجا خريدم) که معلوم نيست چطوري بدون اينکه درش باز باشه همش پخش و پلا شده روي ميزم ؛ همه زندگي منو چسبناک کرده...:-(
حرف کيش شد ؛ من نفهميدم اين شاهين خان جهرمي از کجا فهميده من رفته بودم جنوب؟؟ من که اسم کيش رو نياورده بودم! هان؟؟

2002-07-31T05:03:00.000-07:00

سلام. من برگشتم. مسافرت خيلی خوبی بود. کلی سر حالم آورد.
توی محوطه باز پژوهشگاه يه درِِياچه مصنوعی ( يا حوض) هست که 10-15 تا مرغابی و 2 تا قو توش زندگی می کنند. ما کارمون اين شده که ظهرا بعد از ناهار از ميزا نون بدزديم و بريم سر وقت اينا. غذا دادن بهشون خيلی کيف داره. خيلی بامزه اند. ديروز به قول صبا جنگ جهانی راه افتاد. بين مرغابی ها دوتاشون خيلی پررو هستند. از دورکه می بينن ما داريم مي رسيم ؛ تند و تند شنا می کنن تا زودتر از همه به غذا برسن. تا اون مرغابي کوچولوها هم ميان طرف ما ؛ طفلی ها رو می ترسونن وفراری می دن. صبا اسمشونو گذاشته شيپورچی وخرس قهوه ای. جفتشون خيلی شکمو اند . اما با هم کنارميان. زوج باوفايي هستند :-) خرس قهوه ای هم هی به خاطر شيپورچی کوتاه مياد. ديروز چند تا از اين مرغابی کاکل دارا با هم قرار گذاشته بودند خدمت اين دو تا پررو برسن و انتقام بگيرن. تا خرس قهوه ای رفت که اينا رو بترسونه ء دو تاشون دنبالش کردند و از دو طرف گرفتنش. هی سرشو می کرذن زسر آب ء اون هم به زور خوئشو می کشيد بالا که خفه نشه و دوباره... اولش خنديديم . گفتيم خوبه اينا ياد گرفتن از حقشون دفاع کنن. اون دوتا هم آدم (مرغابی؟؟) می شن ! بعد ديديم نه ! جدا دارن طفلی رو می کشن ! کم مونده بود بپرم وسط آب و جداشون کنم. آخر سر به چه زحمتی خودشو از آب بيرون کشيد و پا گذاشت به فرار... اون شيپورچی نامرد هم که اصلا عين خيالش نبود.فقط حواسش به غذا خوردنش بود. چند دقيقه بعدش اون دو تا مرغابی کاکليا رفتن سراغ شيپورچی. خرس قهوه اي خيلي بامرام تر بود. زود اومد کمکش و خلاصش کرد. ولي مگه اينا ول مي کردن؟! دو دقيقه يه بار يادشون مي افتاد که در حال جنگ به سر مي برن. امروز که مي خواستيم ناهارشون رو ببريم ، همش دعا مي کرديم خرس قهوه اي رو نکشته باشن ! حالش خوب بود :-) من دارم رامشون مي کنم. فعلا شيپورچي تربيت پذيرتر نشون داده که البته فکر کنم ناشي از شکمويي بي حد و حصرشه ! نون رو مي گيرم تو دستم ، سه متر مي پره هوا که از تو دستم بقاپه. به اين رو بدم خودم رو هم يه لقمه چپ مي کنه. خرس قهوه اي فعلا کلاس گذاشته ، فاصله خودشو حفظ مي کنه. اون رو هم يخشو مي شکنم :-) فعلا در مراحل اوليه دوستي هستيم !

2002-07-26T13:44:00.000-07:00

من تا سه شنبه نيستم. ( گرچه اين يک هفته گذشته رو هم عملا نبودم. ) مي ريم مسافرت. فعلا خداحافظ .

2002-07-25T11:07:00.000-07:00

ببين، من فقط از دوشنبه سر نزدما ! سرم گيج رفت . چقدر چيز بايد بخونم ! برم اول شام بخورم جون بگيرم...

2002-07-19T09:54:00.000-07:00

خودم نفهميدم هنوز lonely sky رو بيشتر دوست دارم يا borderline رو. به هر حال يکي از اين دوتاست .

2002-07-19T09:44:00.000-07:00

The cold North wind they call "La Bise"
is swirling round about my knees,
Trees are crying leaves into the river;
I'm huddled in this French cafe
I never thought I'd see the day,
When winter's here and summer's really over,

Even the birds have packed up and gone,
They're flying south with their song,
And my love, she too has gone, she had to fly,

Take care, it's such a lonely sky,
They'll trap your wings my love and hold your flight,
They'll build a cage and steal your only sky,
Fly away, fly to me, fly when the wind is high,
I'm sailing beside you in your lonely sky...

The old cathedral lights are low
She and I we'd often go there
To admire and sometimes kneel in prayer;

Lords and ladies lie in stone,
Hand in hand from long ago,
And though their hands are cold they'll love forever,

Even the choir rehearses those songs
For Christmas is not long.
And alone, I sing my song, she had to fly.

Out there it's such a lonely sky,
They'll trap your wings my love and hold your flight,
They'll build a cage and steal your only sky,
Fly away, fly to me, fly when the wind is high,
I'm sailing beside you in your lonely sky...
Fly away, fly to me, and if you need my love,
I'm sailing beside you in your lonely sky...
I'll come in with the dawn,
I'm sailing beside you in your lonely sky...
On the wings of the mourn,
I'm sailing beside you in your lonely sky...
Above the world we'll be flying,
I'm sailing beside you in your lonely sky...

2002-07-19T09:38:00.000-07:00

هممممممم... بچه که بودم هميشه دلم مي خواست کف اتاقم يه دريچه مخفي وجود داشت که به يه اتاق سري باز مي شد. من کشفش مي کردم و مي شد مال من... هيچ کس هم نبايد بفهمه. دنبالش هم گشتم. نبود. حالا ديگه دنبالش نمي گردم . مي دونم زير اتاق من سقف يه اتاق ديگه ست. ولي هنوزم دلم اون اتاق دنج رو مي خواد. هنوزم مي تونم چشمامو ببندم و همون طور که در 10-12 سالگي اونو مي ديدم مجسم کنمش. من دلم يه خونه قديمي مي خواد. از اونا که حتي صاحبش همه جاشو نمي شناسه...

2002-07-19T09:23:00.000-07:00

از فردا من و آرميتي و صبا و نسيم ميريم پژوهشگاه نيرو براي کارآموزي... کلي برنامه براي خودمون ريختيم. خدا کنه توي ذوقمون نخوره...

2002-07-19T09:20:00.000-07:00

شنيده بودم سوالاي کنکور هر سال به دست يه عده خاص مي رسه و فروخته مي شه. اما فکر مي کردم يک کم بيشتر از اين حرفا مخفيه. ديروز يه دختر جوون توي خيابون صاف به خواهرم برگشته گفته اگه سوالاي کنکور پزشکي آزاد رو مي خواي دارم 4 ميليون ! شبنم هم برگشته با اعتماد به نفس کامل گفته : مرسي خودم قبول مي شم :-) اميدوارم خودش باور داشته باشه...

2002-07-14T21:04:00.000-07:00

mailbox ام پر شد بس که چپ و راست از اين ويروسه گرفتم :-( حواستون باشه که هر چي گرفتيد اول با آنتي ويروس چک کنيد. ممکنه در قالب يه screensaver ، فايل اجرايي يا چيزاي ديگه به دستتون برسه.

2002-07-14T11:59:00.000-07:00

از وقتي فهميدم بچه هاي دانشگاه اينجا رو مي خونند ، ديگه نمي تونم با خيال راحت هر چي دلم خواست بگم . قبلا هم البته احتمالش بود ولي ترجيح مي دادم فکر کنم نمي خونن. هممم ، وقتي هر کي تو دانشگاه بهم مي رسه مي گه وبلاگتو ديدم ، بي خيال شدن يک کم سخته :-) غرض اين که الآن به شدت دلم مي خواد پته يکي رو بريزم رو آب ، ولي به دلايل امنيتي نمي شه ! اين وقت شب گوش شنوا از کجا گير بيارم؟؟

2002-07-14T11:29:00.000-07:00

اين ديگه چه نوع error ه؟؟؟ سه روزه بلاگر جني شده !‍
Error 503:Unable to load template file: /home/Templates2/3501553_a.html (server:page)[more info]

2002-07-14T11:24:00.000-07:00

ديشب بالاخره The others رو ديدم. خوشمان آمد ! فکر کنم اولين فيلمي بود که خوشحال شدم از اين که آخرشو نمي دونستم:-)

2002-07-12T10:00:00.000-07:00

اه ه ه ه ه... چرا هر وقت من شوق نوشتن دارم بلاگر ادا در مياره ؟؟؟ تازه اکانت اينترنتم هم ناز مي کنه. در طول يک نيم ساعت نفس گير فکر کردم اعتبارم تموم شده ! خدايا ! پول ندارم ، چي کار کنم ؟؟؟

2002-07-12T09:51:00.000-07:00

43 سالگي بايد يه چيزي شبيه 21 سالگي باشه. واقعا هست؟ خيلي دلم مي خواد بدونم آلبا دسس پدس وقتي دفترچه ممنوع رو مي نوشته چند سالش بوده. حرف زدن راجع بهش بي فايده است. عين افکار والريا که وقتي به زبون مياد احمقانه به نظر مي رسه. کم کم دارم از خوندنش مي ترسم. والريا رو اونقدر خوب مي فهمم که حس مي کنم هر جيزي که فکر مي کردم در آينده تغيير مي کنه ، همون طور باقي مي مونه. 43 سالم هم که بشه ، باز هميني ام که هستم. ولي... چقدر کيف داره آدم دفترچه ممنوع مادرشو پيدا کنه...

2002-07-08T10:02:00.000-07:00

از خط به خطش دارم لذت می برم. "دفترچه ممنوع" خيلی حس آشنايی داره. "آلبا دسس پدس" واقعا استاده. ترجمه "بهمن فرزانه" هم حرف نداره.

2002-07-07T05:46:00.000-07:00

Before Computers...

An application was for employment,
A program was a TV show,
A cursor used profanity,
A keyboard was a piano!

Memory was something that you lost with age,
A CD was a bank account,
And a floppy disk was something
Terribly wrong in your back.

Compress was something you did to garbage,
Not something you did to a file.
And if you unzipped anything in public,
You'd be in jail for awhile!

Log on was adding wood to a fire,
Hard drive was a long trip on the road.
A mouse pad was where a mouse lived,
And a backup happened to your commode!

Cut - you did with a pocket knife,
Paste you did with glue.
A web was a spider's home,
And a virus was the flu!

I guess I'll stick to my pad and paper,
And the memory in my head.
I hear nobody's been killed in a computer crash,
But when it happens, they wish they were dead!